Sinan Canan’ın kronolojik geçmişi:

(Daha tafsilatlı bir hayat hikayesi isteyenler şuraya lütfen)

1972: Doğduğum yıl. Öncesini şimdilik geçelim…

1989: Ankara Ergenekon (Mimar Kemal) ilkokulu, Ankara Atatürk Lises, Ankara Kanuni Lisesi gibi ilginç yerlerden aldığım bazı belgeler ve girdiğim garip bir sınav sonrasında üniversiteye, Hacettepe Üniversitesi Fen Fakültesi Biyoloji Bölümü’ne başladığım tarih. Ama hepsinden önemlisi, her ne kadar o zaman bilmesem de müstakbel eşim Bige Öden ile tanıştığım senedir.

1993: Babamı bana bir elektrogitar almak üzere ikna edebildiğim yıldır kendisi… O sunta gövdeli ama güzel sesli ve havalı endamlı gitarı hala saklarım. Bir de bu yıl ilk defa “beste yapabildiğimi” farketmiştim. İlginçti. Hala yaparım.

1994: Hacettepe Üniversitesindeki arkadaşlarla Knightmare adlı heavy metal grubunu kurduğumuz tarih. Kendisi hala faaliyettedir ve bizden bir tek Bülent Başara devam ettirmektedir olayı.

1995: Hacettepe Üniversitesi Fen Fakültesi Biyoloji Bölümü mezun olduğum yıl (evet, 4 seneydi ama ben 6 yıl kaldım, sevdim orayı). Bu yıl aynı zamanda hiç hesapta yokken bir tıp fakültesinde (Ondokuz Mayıs Üniversitesi-Samsun) yüksek lisans yapmaya başlama yılımdır. Ayrıca Knightmare grubunun ilk büyük konserini verdiği yıl da bu yıldır. Bu yıl aynı zamanda ilk kez Ankara’dan ayrılarak denizi olan bir memlekete yerleştik…

1998: Bige Öden ile evlendiğimiz ve onun artık Bige Canan olduğu yıl. Yani galiba doğumumdan sonra hayatımdaki en önemli yıl bu oluyor. Günlerden 28 Şubat idi. Ayrıca bu yıl, Ondokuz Mayıs Üniversitesi Tıp Fakültesi Histoloji-Embriyoloji A.D.’ndan Yüksek Lisans bitirme yılım. Civciv beyinlerinin hippokampus bölgesinde bulunan sinir hücrelerinin sayısının kan damarları tıkanınca nasıl etkilendiğini araştıran bir tez yazmıştım. Tuhaf adamlardık o zaman tabii :P

2000: İlk kızımız Aybike Canan’ın doğduğu yıl. Günlerden 19 Mayıs’tı… Tüm Türkiye kutlar sağolsunlar her yıl… Bir de ben bu yıl askere gittim. Burdur’da Nisan-Mayıs ayları arasında 28 gün boyunca vahşi doğa koşulları altında zor bir askerlik dönemi geçirdim (evet, tamam, bedelli yaptık işte, ne var?).

2003: Kardeşimin hediye ettiği ilk dijital fotoğraf makinası (Sony DSC F505v) ile dijital fotoğraf merakımın başlaması da bu yıla rastlar. Şimdi bir adet Pentax K-10D SLR makinam ve bissürü objektifim falan var.. Ama vaktim yok maalesef.. Gençler, sözüm size…

2004: Ondokuz Mayıs Üniversitesi Tıp Fakültesi Fizyoloji A.D.’ndan Doktora derecesini aldığım o ilginç senedir. Tez konumu ne siz sorun, ne ben söyleyeyim.
Bu yıl içinde ayrıca Başkent Üniversitesi Tıp Fakültesi Fizyoloji A.D.’da çalışmaya başlamıştım ve hatta günlerden 27 Ağustos’ta oğlumuz Metehan Canan dünyaya gelmişti..
Ne yıldı be!

2005: Ankara’ya dönünce eski müzikdaş elemanları toparlayarak Barut adını uygun gördüğümüz bir müzik grubu kurduk. Hala da kurulmuş olarak duruyor, ilginçtir! [www.barutrock.com]. Biz bu aralar bir araya geldiğimizde müzikten daha çok muhabbet etmeyi sever olduk; yaşlanıyoruz sanırsam :/

2006: 1 Mart günü, ikinci kızımız Melike Canan’ın ailemize katıldığı tarih olup, hala her sene kutlanmaktadır.

2007: Toplam 251 saat fizyoloji dersi anlattığım yıldır… Sanıyorum Türkiye rekoru da budur… Gece rüyalarımda sinir hücrelerinden yapılmış bir sal ile karaciğer enzimleri içinde yüzdüğümü falan görmeye başlamıştım… Bizim hanım şahittir…

2008: Adımın başına Yrd. Doç. Dr. gibi garip bir ifadenin geldiği tarih. Ama bu yılın bir önemi, artık kendi kendime site tasarımı yapmaktan vazgeçip olayı blog sitelerine irca etmemdir. Eski siteme saldırıp orayı burayı silen dümbeleklerin sanırım böyle bir faidesi olmuştur; hayırlısı olsun’dur.

2009: Bu sene de yine, Başkent Üniversitesinden ayrıldığım, ev tipi akademisyen olarak hayata devam etme kararı aldığım, doçentlik sınavına baş vurduğum ve bu yazı hazırlandığı sırada halen devam etmekte olan senedir.. Bakalım neler olacakır?

Allah izin verirse, devam edecek…

* * * * *

Biraz kendimden bahsetmem gerekirse (ki burası benim sayfam olduğuna göre galiba gerekir), dijital fotoğraf çekmeyi, rock müzikle uğraşmayı, yazıp-çizmeyi, güncel bilimsel konular kadar kadim felsefi mevzuları araştırmayı seven, okumayı ve öğrenmeyi her işin üzerinde tutan bir kişiyim. Yani öyle olduğumu sanıyorum, inşallah öyleyimdir…

10 yıldan uzun bir süredir şöyle-böyle tasarladığım web sayfaları aracılığıyla insanlara bir şeyler anlatmak için uğaşmaktayım.

En son yaptığım, el emeği göz nuru web sayfam, hedef fukarası bir kaç hominid tarafından “heck”lenince, soluğu burada aldım (tabii arada bir ay kadar bir tatil de yaptım; canıma minnet ohh). Yayın devam ediyor, asayiş berkemal şimdilik :)

“Bu kadar malumatı neden internete koyuyorsun?” diye soranlara da şu yazı ile cevap vermeye gayret edeyim:

BEN BUNLARI NİYE YAZIYORUM?

Bu web sayfalarını ilk yapmaya başladığım günden itibaren, başta babam olmak üzere, neredeyse tüm tanıdıklarımdan aynı tipte bir tepki alıyorum. Aslında tepkiden ziyade bir soru bu: “Bunları niye yazıyorsun ki?”. Açıkçası ilk başta niye böyle bir site yapmaya karar verdiğimi ben de hatırlamıyorum, ama biraz “şişmiş”tim ve bir şekilde de “boşalmam” lazımdı. Senelerdir, web sayfası hazırlamasam da, milletin garipsediği bir çok şeyi yapageldim (yakında resimlerimi hikayelerimi ve diğer gairp meraklarımı burada görebileceksiniz inşallah). Fakat bunları herkesin erişebileceği bir ortama koymak fikri, ilk ortaya çıktığından beri hem beni, hem kendisini sürekli geliştirip değiştiren bir fikir haline geldi. Şu ana kadar, tüm bunları niye yaptığım konusunda aklıma gelen “neden”leri şöyle bir sıralayayım:

1. Okumayı ve düşünmeyi çok seven birisiyim. Dünyada bundan daha çok sevdiğim bir şey yok diyebilirim rahatlıkla. Bir insanın hayatında yaşayabileceği en heyecan verici tecrübenin bir şeyler öğrenebilmek ve öğrendikçe değişebilmek olduğunu düşünürüm hep. Bu sayfaları yaparkenki temel amacım da, bir şekilde bunu yakalamak. Sayfaların içerik yelpazesi genişledikçe, daha fazla öğrenmeye gereksinim duyuyorum ve bu da benim için başlıca tetikleyici unsur haline geliyor.

2. Kendime düşünce açısından benzeyen insanlara, özellikle benim gibi “fikir yalnızlığı” çeken insanlara seslenmek istiyorum. Aynı şeyleri düşünüyor olmamız veya aynı sonuçlara varmış olmamız gerekmiyor. Sadece, düşünce okyanusunun enginliği karşısında şaşkınlığa kapılabilmiş, fakat bu şaşkınlığı hissedebilecek kapasiteye ulaşabilmekten dolayı şükran duyguları ile dolu olan insanlara ulaşmak için, internetin çok iyi bir yol olabileceğini düşünüyorum. İnsanların küçük akarsular misali kaynaşıp akmasından doğacak ırmakların çok ama çok şey değiştirebileceğine olan inancım tam (Ş. Ferah). Yeter ki akarsuları dolduran sıvı “temiz su” olsun…

3. Bir diğer amacım, hayatımı, düşündüklerimi, yapıp-ettiklerimi, öğrendiklerimi, merak ettiklerimi ve “değişik” yönlerimi insanlarla paylaşmak. Ben kendim internette gezerken, bulmak istediğim, bulduğum zaman sevinçten zıplayacağım gibi bir sayfa yapmaya çalışıyorum. Ama henüz başaramadım :-))

4. İnternette böyle bir yerimin olmasının, internet üzerinde belli amaçlar için dolanan insanlarla buluşabilmem için bir fırsat olabileceğini de düşünüyorum. Aynı anahtar kelimeler peşinde olduğumuz insanlarla birbirimizi bulabiliyoruz (vâkîdir) ki bunu gerçek hayatta becermek son derece zor. Kısacası hedefim, internette öylesine “sörf” (ne demekse?) yaparken değil de, belli bir amaca yönelik olarak buralara gelen ziyaretçiler.

5. Yeni tanıştığım kişilerin beni daha iyi tanıyabilmeleri için de iyi bir veri kaynağı bu tip bir web sayfası. Kendi açımdan olabilecek en objektif (?) tarzda kendimi ve düşüncelerimi aktarmaya çalıştığımdan, benim hakkımda bir şekilde fikir edinmek isteyen insanlar için bir çeşit veri tabanı olarak da görev yapacak. İstediğim sadece bir “homepage”den biraz daha fazlası.

6. Ölmeden önce kendimi en azından bir kaç kişiye anlatabilmek de istiyorum. Bence hayat kendini ifade edebilmek için çok kısa. Belki ilerde bir kitap falan da yazarım.. :-))

7. Son olarak, kafamdan akıp giden düşüncelere bir şekilde set çekmem gerektiğini hissettim. Akıp giden bir nehir gibi, işe yaramayan bir sürü fikrin aklımdan geçip, arkada belli belirsiz tortular bırakmasını istemediğimden, bunları elimden geldiğince yazıp çizerek ve tartışmaya da açarak geliştirmeyi hedefledim. Bunun benim bildiğim en kolay yolu da, düşünceleri bilgisayarımın klavyesinde yazıp, bunları herkesin ulaşabileceği bir yerlere koymak.

İşte ben bütün bunları kabaca bu nedenlerden ötürü yazıyorum. Aslında nedenlerimin sayısı daha da fazla olabilir (hatta benim farkında bile olmadığım nedenlerim de bulunabilir) fakat, şimdilik bu kadarı yeterli galiba…

Sevgilerimle…

Ve küçük bir uyarı:

Bu sayfalar, insanları kolayca “kategorilere” ayırıp, ardından her insana, ait olduğunu düşündüğü grup ya da fikir akımına göre muamele etmeye alışmış dostlar için oldukça “eziyetli” olabilir (tecrübelerimden biliyorum :-)).

Bunun ana nedeni, diğer tüm insanlar gibi, bu sayfaların yazarının da o kadar “basit” olmaması. Hiç bir insanın kolayca anlaşılamayacağına dair de bir düşünce taşıyor kendisi. Fakat nispeten “daha basit” olarak gördüğü bir insan tipi var ki, o da başkalarını “hemen ve basitçe” anlayıvereceklerini sananlar…

O yüzden eğer insanları hemen sınıflandırıvermek gibi bir alışkanlığınız varsa, sizi www.google.com adresine davet ediyor ve internet gezinizin zevkli geçmesini diliyorum.. (Bu konularda oldukça ilginç durumlarla karşılaştığımdan, böyle bir not ekleme gereğini duydum)

S. Canan.