“The illiterate of the 21st century will not be those who cannot read and write, but those who cannot learn, unlearn, and relearn.” (21. yüzyılın cahilleri, okuyup yazamayanlar değil, öğrenemeyen, öğrendiklerini değiştiremeyen ve her şeyi baştan öğrenemeyenler olacaktır)…
Alvin Toffler
Kamuoyu araştırmalarına bakınca bu aralar içim biraz “cız” ediyor. Konusu ne olursa olsun, araştırmada sorulan soruların sonuçlarını değerlendirirken, eğitim düzeyi önemli kriterlerden biri olarak değerlendirmeye alınır. Yani kişilerin verdikleri yanıtlar eğitim düzeylerine göre gruplanır ki, diğer faktörlerin yanında eğitim düzeyinin görüşleri nasıl etkilediğine dair bir fikir elde edilebilsin. Bu yaklaşım gayet bilimsel ve gereklidir de. Yazının devamını oku »
Başlıktaki niteleme pop şarkıcısı Serdar Ortaç’a ait.Bu yıl yedincisi düzenlenen Türkçe olimpiyatlarından bahsederken Ortaç, bu organizasyona herkesin destek, en azından kulak vermesini talep ediyor. Peki neden bir pop şarkıcısı bunu (hem de birden çok vesileyle) dile getirme ihtiyacı hissediyor acaba? Yedincisi düzenlenen ve bu sene 115 ülkenin katılımıyla gerçekleşen bu dev organizasyon, içerik ve etkinlik anlamında, yıllardır milli meslemiz haline getirilmiş olan Eurovision yarışmasını çoktan sollamış durumda. Dünyaya açık 23 Nisan kutlamalarımızdan bile daha büyük bir coşku ve katılım yaşanıyor Türkçe Olimpiyatlarında.
Diyelim ki, beyaz duvarda koyu renkli bir böcek yürüyor. Evin 2-3 yaşlarındaki sevimli çocuğu bunu görünce, tüm ilgisi ne olduğunu bilmediği bu hareketli şeye doğru dönüyor. Dokunmak istiyor ona. Tam uzanacakken, babası (yahut annesi-teyzesi vs.) sesleniyor sertçe: Elleme kızım/oğlum; aaa, pis o, cısss!
Sevgili muhatabım merhaba,
Artık aşinayız; günümüzde basılı ve görüntülü neşriyatta herkes biribiriyle tartışıyor. Konu bulmak zor değil, zira en basit meselede bile insanlar adedince farklı ve orijinal (?) düşünce bulmak mümkün gibi görünmekte. Tartışma dediğimiz iletişim biçiminde, eğer buna bir iletişim türü diyebilirsek, bir konu üzerinde bir biribirinden farklı yahut tamamen karşıt görüşlerin karşılıklı üstün gelme çabaları öne çıkıyor. Tarafların amacı biribirinden bir şeyler öğrenmek değil çoğu zaman; bir punduna getirip haklılığını isbat, yahut yeri geldiğinde, muhteşem bir hamleyle taşı gediğine koyuvermek. Ortada paylaşılan bilgi, yeni öğrenilen bir şey yok çoğu zaman. Konuşulanlar havada uçuşuyor, en iyi bağrılan sloglanlar akılda kalıyor çoğu kez. 